مخصوصا که کسی نیاد و منو فیلتر کنه یا کسی بیاد و منو به باد ناسزا بگیره...
این بحث ها اصلا سیاسی نیست!!!!!!!
بعد از انقلاب سال ۵۷(کاری نداریم که خوبه یا بده)... خیلی از هنرمندان ایران رو ترک کردن و در اروپا و آمریکا مشغول به کار شدن...
البته لس آنجلس تقریبا مرکز این داستان شده و بسیاری از این ایرانی های که من می گم فراری( اون آقا میگن که تبعیدی)...
خلاصه شروع کردن به شعر گفتن و آهنگ ساختن و خوندن...
بعد از انتخاب آقای خاتمی به عنوان ریاست جمهوری٬ فضای جامعه باز تر شد و کم کم به این نتیجه رسیدن که توی ایران هم باید کار موسیقی انجام بشه... نه فقط موسیقی سنتی... بلکه موسیقی پاپ...
عده ایی هم بر این باور بودن که تقویت هنرمندان وطنی٬ کسی به سمت هنرمندان اون ور آب نخواهد رفت.
یه سری ها هم به این باور بودن که این توطئه هستش... در جهت تخریب ترانه و هنر و از این داستان ها
شاید تا حدودی این حرف درست باشه...
در ابتدا سعی شده بود که بدل هایی بیرون بیاد تا شبیه هنرمندان بزرگ باشند....
بدل هایی برای داریوش و ابی و سیاوش قمیشی به وجود اومدن که تا یه حدودی هم مقبول واقع شدند...
به دلیل اینکه توی این چند سال بسیاری از هنرمندان لس آنجلس پس رفت داشتن.... و کارای این بدل ها تو مایه های کارای قدیمی بود...
مثلا وقتی آلبوم های اول مجتبی کبیری اومد... همه گفتند قمیشی هستش و استقبال کردند...
یا خیلی ها آلبوم نادر مسچی رو جای منصور خریدند...(به دلیل اینکه کسی نمی ره اورجینال بخره تا بفهمه کیه خواننده)....
ولی از طرفی...آثاری هم به بازار اومد که خیلی قویتر بود و صدا های ناب و جدیدی به بازار ارائه دادند...
کم کم کارها رو به جلو رفت و کارهای دامبولی تر بیرون اومد... از طرفی بازار کارهای زیر زمینی و غیر مجاز هم شکل گرفت و کلیپ سازی و ماهواره و....
باقی داستان رو خودتون می دونین....
با جا افتادن این موج محدود موسیقی پاپ... کم کم هم ترانه سرایانی پا به میدون گذاشتند و تونستن خودشون رو مطرح کنن و ترانه هم صادر کنن!!!!!!!!!!!
از جمله:
ترانه مکرم
یغما گلروئی
مریم حیدر زاده
و رضا صادقی
اخیرا مشاهده شده که آهنگ هم در ایران ساخته شده و به لس آنجلس فرستاده می شود....
گویا این روند به مذاق برخی از آقایان خوش نمی آید...
چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
توی پست بعدی میگم....
اگه شما هم نظری دارین بنویسین....