امیدوارم سالی سرشار از موفقیت٬ شادکامی و... داشته باشین
حدود سه هفته پیش با خانم ترانه مکرم دیداری داشتم که برام خیلی جالب بود...
چون خیلی مسائل برام روشن شد و اینکه تبادل نظر خوبی بین طرفین صورت گرفت...
چون من از کلیشه ای بودن اصلا خوشم نمیاد٬ یه گفتگو انجام دادم (به جای مصاحبه...)
لا به لای حرف ها سوالات خودم و دوستان رو پرسیدم...
بخش هایی از گپ خودمونی رو توی این پست می نویسم:
در ابتدای دیدار یه تشکر جانانه از طرف خودم و دوستام از ایشون کردم (بابت ترانه بی نظیر طلوع)
ایشون هم کلی خجالت کشیدن و سرخ و سفید شدند...
بحث رو از اینجا شروع کردم که به جز ترانه (طلوع) چه ترانه های رو به زودی از ایشون می شنویم؟؟
ت.م:ترانه های زیادی هستن از جمله در آلبوم جدبد فرهاد جواهر کلام٬ سعید شهروز٬ سیروان و بابک جهانبخش و...
سوال بعدی من این بود که:
به نظرم بین ترانه های شما که خوانندگان داخلی و خوانندگان اون ور آبی اجرا می کنند٬ تفاوت هایی وجود داره؟؟
ت.م:به نظرم این طور نیست٬چون اکثر این ترانه ها ابتدا در دست آهنگسازان و خوانندگان داخلی بوده...
(البته بازم خودم یه جورایی همچین احساسی دارم٬شاید به خاطرنوع آهنگ سازی ها و تنظیم ها باشه)
در مورد مجوز و ارشاد و خطوط قرمز و از این مسائل پرسیدم؟؟
ت.م:دوستان و اساتید محترم در وزارت ارشاد٬ نهایت سعی و تلاش خودشون رو برای سریع شدن روند کار می کنند.فقط یه سری تشریفات اداری باقی میمونه که امیدواریم که وقت کمتری رو بگیره...
در مورد قسمت دوم سوال هم باید بگم که دوستان در وزارت ارشاد هیچگاه خط قرمزی در مورد نوشتن به ما نشان ندادند٬ شاید فقط راهنمایی کردند که لطف اساتید بوده...
بحث به اینجا رسید که به نظر من موسیقی ایرانی داره به بیراهه میره... هرچند که موسیقی در همه جا داره حول محور پول می گرده ولی خیلی از هنرمندان اصالت کار خودشون رو به خاطر چند دلار بیشتر از دست ندادن...
چه طور میشه که خیلی ها (مثل شهرام کاشانی) اینطور دچار افول بشن...
مشکل اصلی ترانه و موسیقی ایرانی چیه؟؟
ت.م: به نظر من اولین مشکل ما وضعیت اقتصادی است که باعث میشه کلمه هنر در شعر و موسیقی کمرنگ تر بشه.مسئله دیگه اشتباه وارد شدن برخی از دوستان به این حیطه هستش...
ترانه عزیز حرف های جالبی رو در مورد خیلی ها گفتند که به خاطر پائین آوردن هزینه آلبوم چه کارهایی رو انجام دادند... که نتیجه اون رو الان داریم گوش می کنیم (همین افتضاحاتی که داریم گوش می دیم)
همچنین ایشون به دلیل اینکه با خیلی از هنرمندان داخل و خارج کشور در ارتباط هستن از من خواستن که زیاد داخل حاشیه نرم..
(نکته جالب اینجا بود که در حین گفتگوی ما جند تا از هنرمندان عزیز تماس گرفتند که باعث میشد من یاد این بیفتم که آلبوم اینا چی شد.. از جمله برادران صفاریان... گویا توی این یکی دو ماه آلبوم جدیدش به بازار میاد)
سوال دیگه ای که مطرح کردم این بود که چرا موسیقی دارای تاریخ مصرف شده؟؟
چرا آلبوم های هایده و بسیاری از آلبوم های قدیمی خوانندگان ایرانی هنوز ارزش شنیدن دارند ولی آلبوم های امروزی حتی یک ماه هم عمر نمی کنند؟؟؟
ت.م:از دلایل از مشکل می توان به موارد بالا اشاره کرد٬ همچنین این موضوع که گروه سازنده یک آلبوم محتوا را فدای مد می کنند.از طرف دیگه کامپیوتری شدن و استفاده از سازهای الکترونیکی٬ روح یک آهنگ رو تا حدود زیادی از بین برده (منم با این موضوع موافقم)
من به این نکته اشاره کردم که به نظر من ترانه ها هم دیگه اون حس سابق رو نداره و ترانه سرا برای پول شعر می گه و تا حدود زیادی احساس واقعی خودش نیست.
پرسیدم که ترانه هایی که سرودید تا چه اندازه با دنیای درونتون و احساس شما در ارتباط هست؟؟
ت.م:شاید ۸۰٪ ترانه ها خودم هستم
خانم مکرم در باره این موضوع مطالب جالبی رو گفتند... در بین همین مطالب پای ترانه خیانت و من کشتمش اومد وسط و اینکه چه موضوعی باعث شد تا این ترانه ها رو بسازند
(من دنبال موقعیت بودم که در مورد این دو ترانه و حاشیه موجود درباره این ترانه ها سوال کنم که یک دفعه بحث به اینجا کشیده شد)
پرسیدم واقعیت داستان در مورد این دو ترانه به چه صورتی بوده؟؟
ت.م:راستش ترجیح میدم در این مورد سکوت کنم...دوستانی که با من بودن حقیقت رو میدونن...
فقط همین قدر می گم که آقای چاووشی به آقای مهرجویی اعلام کرده بودند که شاعر کار (خیانت) یک مرد بوده...!!!!!
در مورد ترانه (من کشتمش) باید بگم که ابتدا این ترانه در اختیار آقای چاووشی قرار گرفت ولی بعدا توسط حامد هاکان اجرا شد و سهوا یا عمدا پخش شد!!!!
(این مطلب رو بگم که کلی سند و مدرک در مورد این موضوع ارائه دادند که به علت عدم تمایل خانم مکرم به حاشیه از بیان اونها معذورم)
( منتظر قسمت دوم باشید)