حتی توی موسیقی....
تا امروز می دونستم که علیرضا امیر قاسمی توی لس آنجلس مافیایی برای خودشه
البته اینو هم شنیه بودم که اینجا هم اینجوریه
کسانی موفق هستند که پارتی توی ارشاد داشته باشند و راحت بتونن مجوز بگیرن
مثلا کمپانی دارینوش..
به قول خودمون خرشون میره
ولی امروز یه چیزی شنیدم که کف کردم
محسن رجب پور هم آره!!!!!
می گن که اینم واسه خودش مافیا هستش
حالا که فکری کنم می بینم هومن سزاوار راست می گفت که دور دور کمپانی ها هستش
و یه آلبوم که کلی هزینه بالاش می دی برای خواننده بازده آنچنانی نداره
چرا؟؟؟؟
چون که نسخه آدم رو کمپانی می پیچه مثلا میگن :۵۰ مال ما٬ مجوز می گیریم برات
بماند که به ۷۰۰ جای خواننده فشار میاد
حالا اون ور آب:
شهرام کاشانی میاد یه آلبوم رو کنتراتی میده به شهرام فرشید
اونم میاد با حدود ۲۰ میلیون تومان سر و ته آلبوم رو هم میاره
حالا خدا عالمه که چه قدر از شرکت ترانه پول گرفته و به اونا قالب کرده....
واقعا که پشت پرده هر چیزی رو که نگاه می کنی جز کثافت توش نیست.....